Maak standpunten zichtbaar in een kwadrant met meerdere dimensies
Een Quadrant gebruik je wanneer je een onderwerp langs twee dimensies wilt verkennen.
Het werkt goed wanneer één schaal niet voldoende is om de complexiteit van het onderwerp te vangen. Door twee assen te combineren, zie je hoe deelnemers denken over meerdere aspecten tegelijk.
Dit maakt het vooral geschikt voor complexere vraagstukken, waarin afwegingen, prioriteiten en verschillende perspectieven een rol spelen.

Het Quadrant is een interactieve werkvorm waarmee deelnemers hun positie bepalen binnen een vlak met twee assen.
Door een punt te plaatsen, maken zij zichtbaar hoe zij denken over een onderwerp met meerdere dimensies. Zo ontstaat direct een visueel overzicht van meningen, verschillen en patronen binnen de groep.
Omdat iedereen eerst individueel een positie kiest, ontstaat een evenwichtiger beeld dat niet wordt beΓ―nvloed door de eerste spreker. Dit maakt het makkelijker om nuances te bespreken en het gesprek gericht te verdiepen.
Daarnaast biedt het Quadrant extra mogelijkheden, zoals het zichtbaar maken van complexe afwegingen, het vergelijken van standpunten en het sturen van de dialoog op basis van opvallende of contrasterende posities. Hierdoor is het een krachtige werkvorm voor verdieping en besluitvorming.
Een goed Quadrant begint met twee duidelijke en betekenisvolle assen.
Elke as staat voor een dimensie die relevant is voor het onderwerp. Samen vormen ze een vlak waarin verschillende posities logisch en herkenbaar zijn.
Vermijd vage of overlappende assen. Een sterk Quadrant helpt deelnemers begrijpen wat elke richting betekent en laat hen nadenken over afwegingen tussen de twee dimensies.
Houd de labels helder en concreet, zodat deelnemers snel een positie kunnen kiezen en het gesprek op gang komt.
Ja, dat kan met de optie βno peer influenceβ.
Wanneer deze instelling aanstaat, plaatsen deelnemers hun punt in het Quadrant zonder te zien waar anderen staan. Zo denkt iedereen eerst zelfstandig na.
Op het hoofdscherm zie je in die fase alleen dΓ‘t er antwoorden binnenkomen β niet waar ze geplaatst worden. De assen blijven zichtbaar, maar de posities nog niet.
Wanneer je de resultaten vrijgeeft, verschijnen alle punten tegelijk en worden patronen en verschillen direct zichtbaar.